NEWSLETTER_Skutki zmian w prawie celnym dla umów dostaw z Chinami i USA

SPIS TREŚCI:

  1. WPROWADZENIE
  2. CZYM SĄ „ZMIANY W PRAWIE CELNYM”?
  3. TYPOWE RYZYKA ZWIĄZANE Z OBOWIĄZUJĄCYMI UMOWAMI DOSTAWY
  4. WAŻNE KLAUZULE UMOWNE W UMOWACH DOSTAWY Z CHINAMI I USA
  5. PRAKTYCZNE  WSKAZÓWKI DOTYCZĄCE  SPRAWDZANIA I  DOSTOSOWYWANIA  UMÓW
  6. WYBÓR PRAWA I WŁAŚCIWOŚĆ SĄDOWA 
     

CHINY:

  1. JAK CHIŃSCY PARTNERZY UMOWNI ZWYKLE REAGUJĄ NA KRÓTKOTERMINOWE ZMIANY W CŁACH LUB SANKCJACH?
  2. JAKIE SZCZEGÓŁOWE PRZEPISY OBOWIĄZUJĄ W CHINACH W PRZYPADKU KLAUZUL DOTYCZĄCYCH „SIŁY WYŻSZEJ ”, „TRUDNYCH SYTACJI (HARDSHIP)” LUB „ZMIAN PRZEPISÓW PRAWNYCH”?
  3. JAKI WPŁYW MAJĄ OBECNIE CHIŃSKIE KONTROLE EKSPORTOWE I PRZEPISY DOTYCZĄCE ZGODNOŚCI Z PRZEPISAMI NA PRZEDSIĘBIORSTWA EUROPEJSKIE?
  4. JAKIE INCOTERMS SĄ OBECNIE PREFEROWANE W CHINACH W HANDLU MIĘDZYNARODOWYM I JAKIE RYZYKO DOSTARCZANIA TOWARÓW NA WARUNKACH DDP DOSTARCZAJĄ CHIŃSKIE PRZEDSIĘBIORSTWA?
     

TURCJA:

  1. JAKI WPŁYW MAJĄ NOWE CŁA UE, OGRANICZENIA HANDLOWE LUB SANKCJE?
  2. JAKIE ZMIANY UMOWNE ZALECAJĄ OBECNIE PRZEDSIĘBIORSTWA TURECKIE W PRZYPADKU DŁUGOTERMINOWYCH UMÓW DOSTAW?
  3. CZY W PRAWIE TURECKIM ISTNIEJĄ SZCZEGÓLNE ZASADY ZWIĄZANE Z KLAUZULAMI DOTYCZĄCYMI „TRUDNYCH OKOLICZNOŚCI” LUB „SIŁY WYŻSZEJ”?
  4. JAKĄ ROLĘ ODGRYWAJĄ OBECNIE SANKCJE, KWESTIE ZWIĄZANE Z REEKSPORTEM ORAZ WYMOGI DOTYCZĄCE ZGODNOŚCI Z PRZEPISAMI W HANDLU Z TURCJĄ?


    I. WPROWADZENIE

Międzynarodowe łańcuchy dostaw nadal znajdują się pod znaczną presją gospodarczą i regulacyjną. Nowe cła, napięcia w polityce handlowej, kontrole eksportowe oraz sankcje między UE, Chinami, Stanami Zjednoczonymi i innymi obszarami gospodarczymi mają coraz większy wpływ na zawarte umowy dostaw. Przedsiębiorstwa muszą zmagać się nie tylko z rosnącymi kosztami i opóźnieniami, ale także z pytaniem, w jaki sposób elastycznie reagować na krótkoterminowe zmiany prawne i gospodarcze.

Szczególnie dotknięte są transgraniczne stosunki handlowe w ramach dostaw z ważnymi ośrodkami gospodarczymi i produkcyjnymi, takimi jak Chiny i Turcja. Podczas gdy w ostatnich latach wiele przedsiębiorstw skupiało się głównie na wydajności i globalnym zaopatrzeniu, obecnie na pierwszy plan wysuwają się takie kwestie, jak podział ryzyka, dostosowanie umów, zgodność z przepisami oraz bezpieczeństwo dostaw.

W tym kontekście coraz większego znaczenia nabierają umowne mechanizmy ochronne, takie jak klauzule cenowe i klauzule dotyczące trudnych warunków (hardship), postanowienia dotyczące siły wyższej, klauzule dotyczące zmian w przepisach prawnych, a także staranny dobór warunków Incoterms. Jednocześnie w różnych jurysdykcjach występują czasem znaczne różnice w podejściu do zmian w przepisach celnych, sankcji i przypadków trudnej sytuacji gospodarczej.

W niniejszym artykule nasi eksperci z różnych krajów należących do sieci Schindhelm Alliance omawiają aktualne zmiany oraz praktyczne kwestie związane z prawem celnym, umowami dostawy i międzynarodowymi stosunkami handlowymi. 

Naszym celem jest przedstawienie przedsiębiorstwom istotnych zagrożeń, regionalnych uwarunkowań oraz możliwych opcji działania w zakresie międzynarodowego zarządzania umowami.

  1. CZYM SĄ „ZMIANY W PRAWIE CELNYM”?

Przez zmiany w prawie celnym rozumiemy wszelkie środki, które mogą podwyższyć koszty przepływu towarów, ograniczyć go lub nawet opóźnić. 

Należą do nich w szczególności:

  • nowe lub podwyższone cła importowe oraz dodatkowe cła karne lub antydumpingowe,

  • środki polityki handlowej, takie jak cła odwetowe między UE, USA i Chinami,

  • kontrole eksportowe (obowiązek uzyskania zezwolenia na wywóz określonych towarów zaawansowanych technologicznie lub podwójnego zastosowania),

  • sankcje (wykazy podmiotów objętych sankcjami, embarga, zakazy sektorowe).

Wymogi te mogą ulec zmianie w krótkim czasie. Dlatego też w przypadku każdej pojedynczej transakcji konieczna jest ich aktualna weryfikacja.

  1. TYPOWE RYZYKA ZWIĄZANE Z OBOWIĄZUJĄCYMI UMOWAMI DOSTAWY

Zmiany w przepisach celnych często dotykają obowiązujące umowy w trakcie ich realizacji:

  • Dodatkowe koszty: w przypadku podwyższenia ceł lub wprowadzenia nowych opłat natychmiast pojawia się pytanie, kto je pokrywa? W praktyce, o ile nie ma specjalnych ustaleń, opłaty importowe ponosi zazwyczaj importer. To, czy jest to Państwa przedsiębiorstwo, zależy od treści umowy i warunków Incoterms (np. EXW, FOB, CIF, DAP lub DDP).
  • Możliwość realizacji dostaw: nowe obowiązki uzyskania zezwoleń, zaostrzone kontrole lub embarga mogą opóźnić dostawy do Chin lub Stanów Zjednoczonych albo całkowicie uniemożliwić ich realizację.
  • Spadek marży: stałe ceny przy gwałtownie rosnących cłach szybko prowadzą do sytuacji, w której transakcje można realizować jedynie z marżą minimalną lub ujemną.
  • Kary umowne i ryzyko w zakresie odpowiedzialności: jeśli terminy dostaw zostaną przekroczone, a opóźnienia związane z cłami nie są zabezpieczone umową, grożą kary umowne, roszczenia odszkodowawcze lub wypowiedzenie umowy.

    IV. WAŻNE KLAUZULE UMOWNE W UMOWACH DOSTAWY Z CHINAMI I USA

Klauzule cenowe, celne i dotyczące trudnych warunków

  • Klauzule celne i podatkowe powinny jasno określać, kto płaci cła importowe, cła antydumpingowe, cła karne oraz podatek od obrotu przy imporcie – w tym przyszłe podwyżki.
  • Klauzule dotyczące dostosowania cen mogą przewidywać, że cena zostanie dostosowana, w przypadku znacznych podwyżek ceł lub nowych opłat, na przykład w oparciu o publicznie dostępne stawki celne lub parametry kosztowe.
  • Klauzule dotyczące trudnych sytuacji („hardship”): mają one zastosowanie w przypadku poważnych zmian gospodarczych i umożliwiają ponowne negocjacje, a nawet dostosowanie lub rozwiązanie umowy. Podwyżki ceł mogą zostać wyraźnie wymienione jako potencjalny przypadek trudnej sytuacji.

Klauzule siły wyższej i „zmiany przepisów”:

  • Klauzule siły wyższej chronią przed odpowiedzialnością, gdy nieprzewidywalne zdarzenia uniemożliwiają wykonanie umowy. Można tu wymienić zakazy eksportu, embarga lub odmowę wydania zezwoleń.
  • Klauzule „zmiany przepisów” regulują sposób postępowania w przypadku zmian w przepisach, np. nowych ceł lub sankcji: od dostosowania cen, przez renegocjację warunków, aż po specjalne prawa do wypowiedzenia umowy.

Ważne!
Wiele standardowych klauzul nie uwzględnia automatycznie podwyżek ceł. Indywidualnie dostosowane sformułowanie zwiększa pewność prawną.

Incoterms jako narzędzie zarządzania ryzykiem celnym

Wybór Incoterms 2020 decyduje o tym, kto ponosi koszty odprawy celnej, cła i transportu:

  • EXW (z zakładu): kupujący odbiera towar, ponosi koszty transportu i cła importowe. W przypadku eksportu z UE często jest to niepraktyczne, ponieważ sprzedający ma niewielką kontrolę nad dokumentami eksportowymi i kontrolą eksportową.
  • FOB / CIF (transport morski): sprzedający dostarcza towar na pokład (FOB) lub dodatkowo pokrywa koszty frachtu i ubezpieczenia (CIF); cła importowe w Chinach/USA ponosi kupujący.
  • DAP (dostarczone do wskazanego miejsca): sprzedający pokrywa koszty transportu do miejsca przeznaczenia, a kupujący dokonuje odprawy celnej i uiszcza opłaty importowe.
  • DDP (dostarczone z odprawą celną): sprzedający pokrywa również cła importowe i podatki w kraju przeznaczenia – czyli ponosi pełne ryzyko celne w Chinach lub USA.

Wniosek: kto zobowiązuje się do dostawy na warunkach DDP do Chin lub USA, powinien dokładnie znać tamtejsze ryzyka celne, podatkowe i związane z przestrzeganiem przepisów oraz zabezpieczyć się przed nimi w umowie.

Klauzule dotyczące zgodności z przepisami i sankcji

Umowy dostaw dotyczące Chin i USA powinny zawierać jasne postanowienia dotyczące zgodności z przepisami:

  • obowiązek przestrzegania obowiązujących przepisów dotyczących sankcji, handlu zagranicznego i kontroli eksportu (prawo UE/odpowiednie prawo krajowe oraz w stosownych przypadkach prawo USA/Chin),
  • oświadczenia kontrahenta dotyczące dopuszczalnego wykorzystania i dalszej dostawy towaru,
  • prawa do zawieszenia lub zakończenia współpracy, jeżeli prowadzenie działalności gospodarczej jest zabronione na mocy sankcji lub kontroli eksportu.

  1. PRAKTYCZNE  WSKAZÓWKI DOTYCZĄCE  SPRAWDZANIA I  DOSTOSOWYWANIA  UMÓW

Przedsiębiorstwa powinny regularnie przeprowadzać krótką kontrolę swoich najważniejszych umów dostaw z Chinami i Stanami Zjednoczonymi.

  • Kontrola klauzul cenowych: czy cła, podatki i inne opłaty są wyraźnie uwzględnione? Czy istnieją postanowienia określające, od jakiego poziomu dodatkowych kosztów możliwa jest korekta ceny?
  • Kontrola warunków Incoterms: czy warunki EXW/FOB/CIF/DAP/DDP odpowiadają Państwa gotowości do podejmowania ryzyka? Czy klauzule DDP dotyczące USA/Chin wymagają dostosowania lub należy ich unikać?
  • Kontrola klauzul dotyczących siły wyższej, trudnych warunków oraz zmian w przepisach: czy wystarczająco pokrywają one ryzyko związane z cłami i sankcjami, czy też są zbyt wąsko sformułowane?
  • Kontrola klauzul dotyczących zgodności
    z przepisami: czy kwestie kontroli eksportu, sankcji i zapewnień partnera są jasno uregulowane?

Ponowne negocjacje są wskazane, gdy np. nowe dodatkowe cła znacząco zmieniają kalkulację, umowy przewidują długie okresy obowiązywania i stałe ceny lub całkowicie brakuje kluczowych klauzul ochronnych. Nowe umowy powinny od samego początku zawierać elastyczne klauzule cenowe i dostosowawcze, odpowiednie warunki Incoterms oraz nowoczesne zasady zgodności z przepisami.

  1. WYBÓR PRAWA I WŁAŚCIWOŚĆ SĄDOWA 

W międzynarodowych umowach dostaw często uzgadnia się, które prawo ma zastosowanie (np. prawo niemieckie, amerykańskie lub chińskie) oraz który sąd lub trybunał arbitrażowy jest właściwy. 

Decyzje te mają wpływ na to:

  • jak rygorystycznie sądy traktują ryzyko celne jako normalne ryzyko biznesowe,
  • jak łatwo umowy mogą być dostosowywane z powodu trudnych sytuacji („hardship”) lub „zmiany przepisów”,
  • jak skuteczne i możliwe do wyegzekwowania są klauzule siły wyższej w przypadku sporu.

Dla przedsiębiorstw prowadzących działalność w Chinach i Stanach Zjednoczonych neutralna jurysdykcja sądowa lub arbitrażowa
(np. w Europie) oraz świadomie wybrany system prawny mogą stanowić ważny element zarządzania ryzykiem. Konkretne ukształtowanie tych rozwiązań powinno zawsze odbywać się we współpracy z prawnikami. 

CHINY

  1. JAK CHIŃSCY PARTNERZY UMOWNI ZWYKLE REAGUJĄ NA KRÓTKOTERMINOWE ZMIANY W CŁACH LUB SANKCJACH?

W przypadku krótkoterminowych zmian ceł lub sankcji chińscy partnerzy umowni najpierw sprawdzają, jaki wpływ będą one miały na ich marże i zdolność do realizacji dostaw. Często następnie prowadzone są rozmowy z klientami na temat korekt cen, wydłużenia terminów dostaw, podziału dodatkowych kosztów celnych lub dostosowania uzgodnionych warunków Incoterms. Szczególnie w przypadku długo-terminowych umów z cenami stałymi renegocjacje cen lub warunków płatności nie są niczym niezwykłym.

Ponadto chińscy partnerzy umowni często reagują, dostosowując swoje łańcuchy dostaw, strukturę produkcji lub zaopatrzenia albo poszukując alternatywnych rynków zbytu. W większości przypadków chińskie przedsiębiorstwa najpierw próbują poradzić sobie z konsekwencjami poprzez negocjacje handlowe, zamiast od razu wypowiadać umowy lub podejmować kroki prawne. Dla przedsiębiorstw europejskich oznacza to, że w przypadku istotnych zmian w otoczeniu handlowym wczesna komunikacja z chińskimi partnerami umownymi jest szczególnie ważna. 

Ponadto zaleca się zawarcie w umowie postanowień dotyczących korekt cen, podziału ryzyka celnego oraz mechanizmów renegocjacji, aby w miarę możliwości uniknąć późniejszych sporów.

  1. JAKIE SZCZEGÓŁOWE PRZEPISY OBOWIĄZUJĄ W CHINACH W PRZYPADKU KLAUZUL DOTYCZĄCYCH „SIŁY WYŻSZEJ ”, „TRUDNYCH SYTACJI (HARDSHIP)” LUB „ZMIAN PRZEPISÓW PRAWNYCH”?

Chińskie prawo uznaje zasadę „siły wyższej”. Siła wyższa zakłada, że zdarzenie jest nieprzewidywalne, nieuniknione i niemożliwe do przezwyciężenia. Środki celne lub sankcje prowadzą jednak zazwyczaj jedynie do wyższych kosztów wykonania umowy, a nie do obiektywnej niemożliwości jej wykonania. Ponadto w obliczu nasilających się konfliktów handlowych ryzyka tego rodzaju można częściowo uznać za przewidywalne. Dlatego też zgodnie z chińskim prawem rzadko kwalifikuje się je jako siłę wyższą.

W przypadku istotnych zmian celnych, sankcji lub innych zmian regulacyjnych istotne znaczenie może natomiast mieć klauzula „hardship”. Decydujące znaczenie mają w szczególności skutki gospodarcze, przewidywalność w momencie zawarcia umowy oraz moment wejścia w życie. Im silniejsze są skutki i im mniejsza przewidywalność, tym większe jest prawdopodobieństwo ponownych negocjacji, dostosowania umowy lub jej unieważnienia.

Chińskie prawo nie zna odrębnej instytucji prawnej „zmiany przepisów” (Change in Law). Ryzyko wynikające ze zmian przepisów, sankcji, ceł lub innych środków regulacyjnych powinno zatem w miarę możliwości zostać uregulowane w umowie, na przykład poprzez klauzule dotyczące dostosowania cen, podziału kosztów lub renegocjacji warunków.

  1. JAKI WPŁYW MAJĄ OBECNIE CHIŃSKIE KONTROLE EKSPORTOWE I PRZEPISY DOTYCZĄCE ZGODNOŚCI Z PRZEPISAMI NA PRZEDSIĘBIORSTWA EUROPEJSKIE?

Chińskie przepisy dotyczące kontroli eksportu i zgodności z przepisami znacznie zyskały na znaczeniu w ostatnich latach. Dla przedsiębiorstw europejskich skutki te przejawiają się przede wszystkim w bardziej rygorystycznych wymogach dotyczących zezwoleń na eksport, kontroli przeznaczenia końcowego i użytkowników końcowych, a także w podwyższonych wymogach dotyczących zgodności z przepisami w całym łańcuchu dostaw.

W przypadku transakcji dotyczących towarów podwójnego zastosowania (towarów o potencjalnym zastosowaniu cywilnym i wojskowym), określonych technologii oraz surowców krytycznych, takich jak metale ziem rzadkich czy grafit, chińscy eksporterzy często muszą przeprowadzać dodatkowe kontrole i, w razie potrzeby, ubiegać się o zezwolenia na eksport. W związku z tym przedsiębiorstwa europejskie są coraz częściej proszone o dostarczanie oświadczeń o przeznaczeniu końcowym, informacji o użytkowniku końcowym lub innych dokumentów dotyczących zgodności z przepisami.

Może to prowadzić do wydłużenia czasu uzyskiwania zezwoleń i dostaw, a także do zwiększonego nakładu pracy administracyjnej. Dlatego też dla przedsiębiorstw europejskich coraz większego znaczenia nabierają zgodność z przepisami dotyczącymi kontroli eksportu oraz due diligence w łańcuchu dostaw.

  1. JAKIE INCOTERMS SĄ OBECNIE PREFEROWANE W CHINACH W HANDLU MIĘDZYNARODOWYM I JAKIE RYZYKO DOSTARCZANIA TOWARÓW NA WARUNKACH DDP DOSTARCZAJĄ CHIŃSKIE PRZEDSIĘBIORSTWA?

W chińskiej praktyce eksportowej FOB pozostaje jednym z najczęściej stosowanych warunków Incoterms. Powszechnie stosowane są również warunki FCA, CIF i CFR. W przypadku tych warunków dostawy to kupujący zazwyczaj przejmuje obowiązki związane z odprawą celną oraz opła-ceniem ceł i podatków w kraju przeznaczenia.

Natomiast dostawy na warunkach DDP są często postrzegane przez chińskich eksporterów z rezerwą, ponieważ to sprzedający musi zająć się odprawą celną, cłami i innymi obowiązkami importowymi w kraju przeznaczenia. Wielu chińskich dostawców dysponuje ponadto jedynie ograniczoną wiedzą na temat lokalnych wymogów celnych, podatkowych i dotyczących zgodności z przepisami za granicą.

Za istotne ryzyka uważa się w szczególności niepewność dotyczącą ceł importowych, podatków, wymogów regulacyjnych, a także ewentualnych zmian w polityce handlowej i celnej. Dlatego wiele chińskich przedsiębiorstw preferuje umowny podział ryzyka, na przykład poprzez klauzule dotyczące korekty cen, podziału kosztów lub renegocjacji, zamiast przyjmowania na siebie szeroko zakrojonych zobowiązań w ramach warunków DDP.

TURCJA

  1. JAKI WPŁYW MAJĄ NOWE CŁA UE, OGRANICZENIA HANDLOWE LUB SANKCJE NA STOSUNKI HANDLOWE W RAMACH DOSTAW Z TURCJĄ?

Turcja nie jest członkiem UE, ale w odniesieniu do towarów przemysłowych pozostaje w unii celnej z UE. W związku z tym tureckie stawki celne i wiele przepisów dotyczących polityki handlowej w tym obszarze są ściśle dostosowane do systemu UE. Dla przedsiębiorstw ważne jest to, że cła UE, środki antydumpingowe i sankcje nie obowiązują w Turcji automatycznie. Turcja może wprowadzać własne cła dodatkowe, ochronne lub antydumpingowe, które odbiegają od środków stosowanych przez UE.

W związku z tym w stosunkach handlowych dotyczących dostaw z Turcją pojawiają się dwa poziomy ryzyka. Po pierwsze, przedsiębiorstwa muszą sprawdzić, czy towary objęte są unią celną oraz jakie dokumenty są wymagane. W grę wchodzą w szczególności świadectwa przewozowe A.TR oraz, o ile pochodzenie ma znaczenie, świadectwa pochodzenia. Brak odpowiednich dokumentów może skutkować utratą korzyści celnych lub naliczeniem dodatkowych opłat. Po drugie, istnieje ryzyko związane z przestrzeganiem przepisów. Turcja niekoniecznie przejmuje sankcje UE. Jednocześnie przepisy UE lub USA mogą nadal mieć znaczenie dla europejskich przedsiębiorstw, jeśli towary są dostarczane dalej za pośrednictwem tureckich partnerów. Łańcuchy dostaw przebiegające przez Turcję powinny zatem być sprawdzane nie tylko pod kątem przepisów celnych, ale także przepisów dotyczących sankcji i kontroli eksportu.

  1. JAKIE ZMIANY UMOWNE ZALECAJĄ OBECNIE PRZEDSIĘBIORSTWA TURECKIE W PRZYPADKU DŁUGOTERMINOWYCH UMÓW DOSTAW?

W przypadku długoterminowych umów dostaw z partnerami tureckimi należy wyraźnie uregulować kwestie związane z ryzykiem celnym, podatkowym i walutowym. Szczególnie ważne są klauzule dotyczące korekty cen. Powinny one określać, czy i od jakiego progu nowe lub podwyższone cła, opłaty dodatkowe, cła antydumpingowe lub wahania kursów walutowych powodują korektę ceny umownej. Również obowiązki w zakresie przedstawiania stosownych świadectw powinny być jasno uregulowane.

W przypadku Incoterms należy zachować ostrożność przy stosowaniu terminu DDP. Kto zgadza się na DDP, ten zazwyczaj przejmuje opłaty importowe w kraju przeznaczenia, a tym samym również ryzyko późniejszych zmian celnych. Termin DAP lub inne modele mogą być bardziej sensowne, jeśli kupujący ma większą kontrolę nad importem i odprawą celną na miejscu.

Zalecane są ponadto klauzule dotyczące zmian w prawie („Change-in-Law”), klauzule dotyczące trudnych okoliczności („Hardship”) oraz klauzule dotyczące zgodności z przepisami („Compliance”). Powinny one umożliwiać renegocjacje, dostosowanie ceny, zawieszenie lub wypowiedzenie umowy, jeśli nowe cła, sankcje, kontrole eksportowe lub obowiązki uzyskania zezwoleń znacząco zmienią warunki dostawy. W przypadku umów transgranicznych należy również świadomie przeanalizować wybór prawa właściwego oraz klauzulę arbitrażową.

  1. CZY W PRAWIE TURECKIM ISTNIEJĄ SZCZEGÓLNE ZASADY ZWIĄZANE Z KLAUZULAMI DOTYCZĄCYMI „TRUDNYCH OKOLICZNOŚCI ” LUB „SIŁY WYŻSZEJ ”?

Zgodnie z prawem tureckim należy rozróżnić pojęcia „trudnych okoliczności” (hard-ship) i „siły wyższej”). W przypadku trudności istnieje ustawowy mechanizm dostosowawczy. Działa on jednak tylko pod ściśle określonymi warunkami: zmiana musi nastąpić po zawarciu umowy, mieć charakter wyjątkowy i być nieprzewidywalna dla strony, której dotyczy. Ponadto wykonanie umowy musi ulec tak znacznemu utrudnieniu, że trwanie przy nie-zmienionej treści umowy byłoby sprzeczne z zasadami dobrej wiary. Same wzrosty kosztów, ryzyko walutowe lub zwykłe zmiany celne są w praktyce często uznawane za ryzyko biznesowe.

Siła wyższa również wiąże się z wysokimi wymaganiami. Decydujące znaczenie ma to, czy zewnętrzne, nieprzewidywalne i nieuniknione zdarzenie uniemożliwia wykonanie umowy. Mogą to być embargo, zakaz eksportu lub utrata obowiązkowego zezwolenia. Samo pod-wyższenie kosztów dostawy zazwyczaj nie wystarcza. Dlatego umowy powinny wyraźnie określać, czy podwyżki ceł, sankcje, zakazy eksportu, wstrzymanie wydawania zezwoleń lub zakłócenia w łańcuchu dostaw uznaje się za zdarzenia stanowiące trudną okoliczność lub siłę wyższą. Bez jasnej klauzuli ochrona prawna pozostaje ograniczona.

  1. JAKĄ ROLĘ ODGRYWAJĄ OBECNIE SANKCJE, KWESTIE ZWIĄZANE Z REEKSPORTEM ORAZ WYMOGI DOTYCZĄCE ZGODNOŚCI Z PRZEPISAMI W HANDLU Z TURCJĄ?

Turcja nadal odgrywa ważną rolę w handlu międzynarodowym jako miejsce produkcji, zaopatrzenia i tranzytu. Właśnie dlatego reeksport i ryzyko obejścia sankcji znajdują się w centrum uwagi zachodnich organów kontroli eksportu. Dla przedsiębiorstw europejskich oznacza to, że nawet jeśli Turcja nie przyjmuje niektórych sankcji UE, ich własna odpowiedzialność może nadal obowiązywać. Dotyczy to w szczególności towarów podwójnego zastosowania, części zamiennych, elektroniki, maszyn, oprogramowania lub usług technicznych. Przed każdą dostawą należy sprawdzić, kim jest klient końcowy, w jaki sposób towar zostanie wykorzystany oraz czy możliwa jest dalsza dostawa na rynki objęte sankcjami.

Umowy dostawy powinny zatem zawierać jasne zapewnienia ze strony partnera tureckiego. Obejmują one informacje dotyczące końcowego przeznaczenia, zakaz niedozwolonego reeksportu, obowiązki informacyjne w przypadku zmian w łańcuchu dostaw oraz prawo do zawieszenia lub wypowiedzenia umowy, jeśli dotyczy to sankcji lub przepisów dotyczących kontroli eksportu.

Ważna jest również bieżąca weryfikacja. Wykazy podmiotów objętych sankcjami, wykazy towarów i obowiązki uzyskania zezwoleń ulegają zmianom w krótkim czasie. Jednorazowa weryfikacja przy zawieraniu umowy często nie wystarcza w przypadku prowadzenia działalności w Turcji.

KONTAKT

Bułgaria:
Cornelia Draganova
Cornelia.Draganova@schindhelm.com

Chiny:
Marcel Brinkmann
Marcel.Brinkmann@schindhelm.com

Niemcy
Miriam Boehm
Miriam.Boehm@schindhelm.com

Francja:
Soraya Racette
Soraya.Racette@schindhelm.com

Włochy:
Florian Bünger
Florian.Buenger@schindhelm.com

Austria:
Oskar Takacs
O.Tacacs@saxinger.com

Polska:
Katarzyna Gospodarowicz
Katarzyna.Gospodarowicz@sdzlegal.pl

Rumunia:
Stefan Pisargeac
Stefan.Pisargeac@schindhelm.com

Czechy/Słowacja:
Monika Wetzlerová
Wetzlerova@saxinger.com

Turcja:
Gürkan Erdebil
Gurcan.Erdebil@schindhelm.com

Węgry:
Beatrix Fakó
B.Fako@saxinger.com



Autor: Monika Wetzlerová-Deisler
Autor: Soraya Racette
Autor: Dr. Miriam Boehm
Autor: Beatrix Fakó
Autor: Florian Bünger
Autor: Katarzyna Gospodarowicz
Autor: Stefan-Andrei Pisargeac
Autor: Gürkan Erdebil
PDF file
Download PDF