Kolejny sukces Działu Procesowego SDZLEGAL Schindhelm

Sąd Apelacyjny we Wrocławiu oddalił apelację powódki, utrzymując w mocy rozstrzygnięcie oddalające roszczenia o dalsze odszkodowanie wobec naszego Klienta w sprawie o wartości 5 mln zł.

Spór dotyczył jednej z kluczowych dla praktyki obrotu gospodarczego kwestii – relacji pomiędzy wypłaconą karą gwarancyjną a dochodzeniem dalszego odszkodowania. Powódka, poza wcześniej zasądzonym świadczeniem pieniężnym, dochodziła od naszego Klienta dodatkowych roszczeń opartych m.in. na koncepcji utraconych korzyści oraz alternatywnie – wydania tzw. surogatów.

Nasze stanowisko w postępowaniu apelacyjnym wskazywało, że:

  • apelacja nie spełniała podstawowych wymogów konstrukcyjnych (brak prawidłowych zarzutów co do ustaleń faktycznych oraz skutecznych zarzutów prawa materialnego), co uniemożliwiało jej merytoryczną kontrolę przez sąd odwoławczy;
  • roszczenie o „uzupełniające” odszkodowanie nie zostało wykazane ani co do podstawy, ani co do wysokości, w szczególności w kontekście uprzednio wypłaconej kary gwarancyjnej, pełniącej funkcję kompensacyjną;
  • nie wykazano adekwatnego związku przyczynowego dla dochodzonych utraconych korzyści, w tym realnych możliwości osiągnięcia zakładanych zysków;
  • konstrukcja roszczeń (odszkodowanie vs. surogaty) była wewnętrznie niespójna i nieprecyzyjna.

Wyrok potwierdza, że kara gwarancyjna – podobnie jak kara umowna – nie może być traktowana jako świadczenie „dodatkowe” wobec odszkodowania, lecz co do zasady podlega zaliczeniu na poczet szkody.

Orzeczenie ma istotne znaczenie praktyczne w kontekście coraz częstszego stosowania kar gwarancyjnych w kontraktach komercyjnych i wyznacza kierunek oceny roszczeń o tzw. „uzupełniające” odszkodowanie.

Klienta przed sądami obu instancji reprezentował Partner Kancelarii dr Wojciech Dubis.



Autor: Wojciech Dubis